Frieda ligt weer in het ziekenhuis omdat de pijnbestrijding met paracetamol en ibuprofen niet meer toereikend is en ook omdat we veronderstellen dat onderzoeken sneller gebeuren tijdens opname. Dit laatste blijkt ook al direct.
Vriendin Clair gaat naar Augsburg bellen om te vragen waar de CD blijft met de uitslag van de CT-scan die onze longarts nu graag er bij wil hebben
Jullie schrijver ben ik (Maarten) nu geworden.
Gisterenavond hadden we een gezinsavond waar we al zo lang naar uitkeken. Helaas was Sara in Utrecht. Met de jongens keken we naar de TV met een Harry Potterfilm. Frieda lag in de tuinstoel voor de houtkachel met rover en poes naast zich. De jongens ruim aan de chips. Ik geen glas wijn want je weet maar nooit…Frieda verroerde zich niet in haar stoel. “Als de jongens het maar goed naar de zin hebben”. De film is denk ik grotendeels langs haar heen gegaan. Trouwens ook langs mij in de omloop tussen de keuken en de telefoon. De pijn domineerde de beleving van Frieda boven de film. Ze zag erg tegen de nacht op. Met Joris spraken we af dat we weg konden zijn naar het ziekenhuis in de nacht. Logeertas voor het ziekenhuis hadden we klaar gezet. Met elke 5 uur de pijnstillingspillen kwam ze de nacht moeizaam door. Dit had de doorslag gegeven om te kiezen voor de opname. Bijzonder dat al 15 minuten na een telefoontje van Frieda de longarts om 9.00 uur belt met de vraag hoe de nacht was. “We willen de ziekenhuisopname”. “U kan om 11.00 terecht bij de opname balie. Helaas horen we even later dat eerst de uitslag afgewacht moet worden van het onderzoek van ziekenhuisbacterie uit Duitsland. Uiteindelijk krijgen we om 11.30 groen licht. Zus Giena heeft de kerstboom opgeruimd en brengt Frieda naar het ziekenhuis. Thuis had ik de kinderen en deed de praktijk al een beroep op mij. Voor het eerst komt de directe zorg na 1 ½ week niet op mij neer. Dat is wel jammer want de moeilijke tijden voelden heel close. Anderzijds kwamen er voor het eerst tranen los.
En ja hoor, vanmiddag is er al gelijk een CT-scan gedaan om 15.30. De longarts kwam daarna vluchtig langs bij Frieda om te zeggen dat de longen nog niet goed zijn, er ook vocht zit tussen de longvliezen en dat hij morgen wil overleggen met de gyneacoloog voor het verdere beleid.
Verschil met vorige week opname ervaar ik als dat ze in Duitsland direct gingen behandelen na de eerste bevindingen om daarna de complicaties te onderzoeken terwijl ze nu hier eerst een totaal beeld willen krijgen voordat ze het behandelbeleid bepalen.
Frieda heeft geduld, mede ook omdat de pijn dragelijk is. De aangeboden morfine heeft ze afgeslagen. Ze gebruikt haar eigen paracetamol en ibuprofen. Dat kon dus thuis ook? Ja, dat klopt, maar morgen gaan ze nu direct met haar verder, en dat is een groot voordeel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten