dinsdag 17 april 2012

Laatste blog bericht!

Zoals ik al hiervoor geschreven heb kon ik nog niet echt genieten van de positieve uitslag. In de afgelopen 4 maanden ben ik bezig geweest met overleven en dat ging me best goed af. De positieve uitslagen  kwamen nog niet helemaal bij mij binnen. Na deze positieve uitslag merkte ik dat ik intens moe werd en me moeilijker kan concentreren. Ook ben ik emotioneler. In de afgelopen maanden ben ik er nog niet aan toe gekomen om te verwerken wat er is gebeurd. Nu de spanning wegvalt komt daar nu ruimte voor. Dat maakt dat ik minder stabiel voel. Dat is even wennen hoor! Ik ben niet zo van het geestelijke maar van gewoon doorgaan. Ja, en dat als vrouw van een psycholoog. Na een paar dagen kon ik mezelf toestaan dat ik ook een mens ben en tijd nodig heb om alles een plek te geven. Ook merk ik dat ik weer vertrouwen in mijn lijf moet krijgen. Dat heeft me behoorlijk in de steek gelaten. Met al deze dingen moet ik mezelf de tijd geven. Dat hoor ik van alle kanten. Vandaag weer voor het werk op pad geweest en bij de eerste ontmoeting met een medewerker die ik al een jaartje train kwamen de emoties. Hierop werd prima gereageerd. Daarna ging het prima. Iedereen was blij mij weer te zien.  

Ook ben ik vandaag naar de fysio geweest i.v.m. mijn onderrug en elleboog klachten. Dit was voor mij heel verhelderend. Ik was bang dat het allemaal wat vaag zou blijven met spanning. Ze had een helder verhaal. Zij vertelde dat de pijn in mijn onderrug en elle boog veroorzaakt wordt door ophoping van afvalstoffen. In de afgelopen maanden heeft de infectie niet alleen mijn longen maar ook de lever en darmen aangedaan. Naast de infectie hebben ook de medicijnen en het innemen van 3 keer contrastvloeistof de darmen behoorlijk verstoord. Die stoffen zijn onder in mijn rug en elleboog gaan zitten. Dit heeft tijd nodig. Om dit wat te versnellen krijg ik fysio en ik kan zelf oefeningen doen. Daarnaast geeft ze aan dat ik niet te snel moet gaan. Het lichaam is er nog niet aan toe en geeft dit nog aan. Ook een gemis aan energie is heel normaal. De longen zijn de energie bron en deze is herstellende dus ook de energie.

Hier kan ik iets mee. Op fysio advies krijg ik van Maarten elke dag een massage (heerlijk) en doe ik oefeningen. Verder krijg ik van de fysio elke week een ondersteunende behandeling. Het komt weer helemaal goed!

Ik wil iedereen heel erg bedanken voor alle steun en begrip. Het was echt overweldigend alle kaarten, telefoontjes, bloemen en bezoeken. Ik wist niet dat er zoveel mensen zijn die mij een warm hart toe dragen. Super bedankt!

Liefs Frieda

dinsdag 10 april 2012

Alle uitslagen zijn goed!

Vandaag goed bericht. Alle uitslagen zijn goed. Dit hoofdstuk kan ik gaan afsluiten. Toch merk ik dat dit niet zo gemakkelijk gaat. Ik ben super blij dat de uitslagen goed zijn en toch kan ik er nog niet van genieten. De uitslag die ik de vorige keer kreeg van de gynaecoloog heeft me behoorlijk geraakt. Ik kwam eind maart op het spreekuur bij de gynaecoloog met het idee dat alles goed was. Dit bleek niet zo te zijn er waren opnieuw vraagtekens. Dit had ik niet verwacht. Dit was de 4de keer dat er vraagtekens waren en er misschien sprake van kanker zou kunnen zijn. Het wachten op de uitslag vond ik zwaar. Aan de ene kant wist ik dat het goed zou zijn omdat ik me steeds beter ging voelen maar aan de andere kant was ik toch op mijn hoede. Ik merk dat ik behoorlijke van slag ben. Ik merk dat de afgelopen 4 maanden behoorlijk wat met me gedaan heeft. Lichamelijk blijf ik klachten houden in mijn rug en linker elle boog. Waar dit vandaan komt weten de artsen niet. Dan toch overgang of heeft het nog met het herstel van de longen te maken of spanning? Ik weet het niet. De huisarts adviseert om nog niet volledig te gaan werken. Zij heeft contact opgenomen met de gynaecoloog en vind dat ik er nog niet ben. Verder raad zij mij aan om naar de fysio te gaan. Kijken of die er iets mee kan. Ik merk dat ik er lichamelijk nog niet helemaal ben maar ook dat deze periode mij psychisch geraakt heeft. Dit ben ik niet van mezelf gewend en val ik mezelf tegen. Ik wil altijd doorgaan en vooruit kijken. Dit lukt me nu wat minder goed. Confronterend hoor!

Liefs Frieda