Vandaag opnieuw een longfoto en bloed laten prikken. Daarna naar de longarts. Maarten en ik vonden het best spannend. Ik voelde wel dat het steeds een beetje beter ging. Al gaat het wel tergend langzaam. Ik heb nog steeds last in mijn onderrug en voor/achter bij de linkerlong. Maar het is niet te vergelijken met hoe ik daarvoor was. De foto laat nog een geprikkeld longvlies zien. Dat verklaard ook nog de "pijn". Ook kan hij het knisperen van de longvliezen horen als hij luistert. Dat steld me gerust. Weet je op een gegeven moment weet ik ook niet meer wat ik voel of niet voel. Fijn dat daar een verklaring voor is. De laatste CT scan op 4 januari laat meer duidelijk afwijkingen zien dan de longfoto van 4 januari en vandaag. Hij wil opnieuw een CT scan maken maar dat wil hij nu niet doen omdat ik dan te veel straling binnen krijg binnen een korte tijd. Hij kiest er nu voor om dit over 8 weken te doen. (12 maart 2012). De bloeduitslagen waren helaas nog niet allemaal binnen. Zoals de bezinking en daar ben ik zo benieuwd naar. Wel zijn de ontstekingswaarden gezakt. Ik blijf bloedarmoede houden vorige keer 6,8 en nu weer ietsje lager 6,1. Dit houdt hem wel bezig. Waar komt dit door. Dit verklaart ook mijn vermoeidheid en het weinig zin hebben in actie. Al vind ik dit al wel verbetert met een tijdje terug. Hij wil nog geen ijzer geven omdat hij eerst wil weten waardoor het komt. Hij gaat opnieuw contact opnemen met de gynaecoloog en anders met de internist. Volgende week vrijdag heb ik weer een afspraak met de gynaecoloog. De week daarop neemt hij contact met mij op. Ons houvast is nu dat ik opgeleide van mijn gevoel langzaam wat meer ga doen. Ik moet van de longarts goed naar mijn lijf luisteren en de tijd nemen.
Hoe vinden wij dat het gegaan is bij de longarts?
We zien een arts die gaat nadenken als wij er zijn. Hij blijft wikken en wegen hardop. We krijgen geen eenduidig antwoord. Hij herhaalt de toezegging om met collega's te overleggen maar heeft dit nog niet gedaan. We willen graag een streep er onder kunnen zetten en dat kunnen we op dit moment niet. Het voelt nog steeds onzeker en we zoeken zekerheid. Ja, ik ben teleurgesteld. Had meer verwacht en gehoopt. Misschien willen we ook te snel en heeft dit meer tijd nodig.
Liefs Maarten en Frieda
Geen opmerkingen:
Een reactie posten